Magia książek

Nie czy­taj

To główne hasło kam­pa­nii „Czy­taj! Zobacz wię­cej”. Jej celem jest wzmoc­nie­nie wize­runku książki.

Zaan­ga­żo­wani w kam­pa­nię pisa­rze, arty­ści i dzien­ni­ka­rze uka­zują w zabawny i prze­wrotny spo­sób poka­zują, że czy­ta­nie jest przy­jem­no­ścią i można z niego wiele czer­pać. Korzy­stają ze ste­reo­ty­pów na gra­nicy absurdu. Zobacz to w fil­mie poniżej.

Kam­pa­nia powstała z oka­zji Świa­to­wego Dnia Książki, który obcho­dzony był wczo­raj, czyli 23 kwietnia.

Zaan­ga­żo­wani arty­ści: Hubert Urbań­ski, Zyg­munt Miło­szew­ski, Hanna Kona­row­ska, Jerzy Sosnow­ski, Jakub Wons, Tomasz Kam­mel, Andrzej Sewe­ryn, Karo­lina Gruszka, Syl­wia Chut­nik, Michał Szpak, Pau­lina Holtz, Michał Żebrow­ski, Joanna Bro­dzik, Ali­cja Resich-Modlińska.

Monika Szwaja — Jestem nudziarą

Czy jestem nudziarą?

Chce przy­znać, że ten tytuł udał się Monice Szwai, bo nie ma on chyba nic w spól­nego z tym jaka ta książka jest.
Jestem nudziarą nie była nudną książką ani przez chwilę.

To jest kolejna z ksią­żek, którą czy­ta­łem żonie i przy oka­zji naszej jesz­cze nie naro­dzo­nej córeczce. To wręcz komiczne, że główna boha­terka uważa się za nudziarę. Chciał­bym aby na świe­cie było wię­cej takich nudziar — świat byłby o wiele ciekawszy.

Być, czy nie być nudziarą

Ok być może ten mylny obraz bycia nudziarą wiąże się z tym, że mowa tu o sta­rej nudzia­rze, a nie tej nowej boha­terce, która posta­na­wia się zmie­nić i zacząć nowe życie.

Powody, dla któ­rych główna boha­terka — Agata, uważa się za nudziarę możesz prze­czy­tać w opi­sie książki Jestem nudziarą. Moim zda­niem to totalna ściema.

Monika Szwaja napi­sała tak chyba tylko dla stwo­rze­nia kon­tra­stu. Że stara Agata była nudna i nie­cie­kawa — po pro­stu nudziara, a ta nowa jest wystrza­łowa, odlo­towa i się maluje. Uwie­rzysz w to? Nasza nudziara w wieku lat 30 jesz­cze się nie malo­wała i musi się uczyć od dzieci, o prze­pra­szam bar­dzo, od młodzieży.

Nauczy­cielki są nudne, czy aby na pewno?

Zdra­dzę Ci tutaj jedną małą tajem­nicę. Zre­for­mo­wana nudziara jest nauczy­cielką. Naj­pierw pra­co­wała na uczelni, ale z powodu pew­nych zda­rzeń, o tym już prze­czy­tasz w książce, zre­zy­gno­wała z poprzed­niej pracy i zaczęła uczuć w reno­mo­wa­nym liceum.

Naprawdę nie wiem, kto nazwałby taką nauczy­cielkę nudziarą, bo jej wycho­wan­ko­wie na pewno nie.

Cie­kawe, czy Monika Szwaja miała podobną nauczy­cielkę, z którą „żywio­łowa” mło­dzież bar­dzo lubi mieć lek­cję i jest z nią na sto­pie koleżeńskiej.

Szkoła to nie całe życie

Ok, szkoła, szkołą i co z tego, że dzieje się w niej wiele zabaw­nych i nie­co­dzien­nych sytu­acji i wszyst­kie wydają się krą­żyć wokół głów­nej boha­terki książki — Agaty. Prze­cież jest życie poza szkołą, nawet dla nauczy­ciela. Zwłasz­cza wie­czorne życie.

Nazwał­byś nudziarą kobiety, które cho­dzą do klu­bów i wyle­wają nie­zna­jo­mym męż­czy­znom drinki na spodnie. Mi się ten obraz kłóci z wyobra­że­niem nudziary, a Tobie?

Dekla­ra­cja

Naj­śmiesz­niej­sze jest to, że ta sytu­acja wyda­rzyła się w książce nie­mal zaraz po deklaracji:

Jestem nudziarą!

To jest wie­rutne kłam­stwo. Powinni ten tytuł zaskar­żyć, bo kła­mie, ani boha­terka, ani tym bar­dziej książka nie są nudne. Na miano nudziary nie zasłu­guje żadne z głów­nych boha­te­rów książki, nawet mło­dzież jest roz­ryw­kowa i prze­sia­duje w klu­bach, cza­sami nawet w tych samych co ich nauczy­cielka, ale to histo­ria z książki, którą sam powi­nie­neś przeczytać.

Jestem nudziarą ma rów­nież ele­menty roman­tyczne i te tro­chę bar­dziej nie­grzeczne. Prze­cież główna boha­terka ma już trzy­dzie­ści lat, a nawet nie miała ani jed­nego, ani jed­nego, męża. Wyobra­żasz to sobie, więc łatwo się domy­śleć, że pojawi się zaraz amant na hory­zon­cie, ba i to nawet nie jeden, ale o tym możesz prze­czy­tać w książce Jestem nudziarą z pew­no­ścią będziesz się przy niej dobrze bawił, nas z żoną bawiła ta książka bardzo.

Smutna część

Ta książka to nie tylko humor. Są w niej rów­nież zawarte histo­rie z sytu­acji nie­bez­piecz­nych, groź­nych, a nawet smutnych.

Naj­wię­cej jest o szkole i nauczy­ciel­kach, w końcu Agata jest jedną z nich. Uwagi kole­ża­nek na temat nie­po­praw­nego spo­sobu wycho­wy­wa­nia dzieci wydają mi się śmieszne. To raczej te kole­żanki mają błędny obraz wycho­wy­wa­nia i naucza­nia, ale decy­zja w tej spra­wie należy do Cie­bie. Wystar­czy, że prze­czy­tasz Jestem nudziarą, a uśmiech zago­ści na Two­jej twa­rzy, a w kilku nie­spo­dzie­wa­nych, a może i spo­dzie­wa­nych momen­tach, Monika Szwaja nakłoni Cię do spoj­rze­nia na pewne sprawy i reflek­sji na ich temat.

Wró­bel Agnieszka — Asertywność

Aser­tyw­ność grzeczne mówie­nie nie, czy coś więcej?

Czy aser­tyw­ność to tylko grzeczne mówie­nie nie? Nie?

W takim razie czym jest dla Cie­bie aser­tyw­ność. Co rozu­miesz pod poję­ciem aser­tyw­ność? Czy łatwo jest zde­fi­nio­wać to poję­cie? Raczej nie jeśli się nad tym nie zasta­na­wiasz, ale na pewno aser­tyw­ność, to wię­cej niż umie­jęt­ność grzecz­nego mówie­nia „nie”.

To może przy­da­łaby się defi­ni­cja aser­tyw­no­ści. Może ona by pomo­gła w zro­zu­mie­niu czym jest asertywność?

Defi­ni­cja asertywności

Według wiki:

Aser­tyw­ność – w psy­cho­lo­gii ter­min ozna­cza­jący posia­da­nie i wyra­ża­nie wła­snego zda­nia oraz bez­po­śred­nie wyra­ża­nie emo­cji i postaw w gra­ni­cach nie­na­ru­sza­ją­cych praw i psy­chicz­nego tery­to­rium innych osób oraz wła­snych, bez zacho­wań agre­syw­nych, a także obrona wła­snych praw w sytu­acjach społecznych.

Pomo­gła Ci defi­ni­cja aser­tyw­no­ści? Przyj­rzyjmy się tutaj klu­czo­wym fra­zom i zaczerp­nijmy wię­cej z książki Agnieszki Wró­bel Aser­tyw­ność na co dzień.

Posia­da­nie i wyra­ża­nie wła­snego zdania

Każdy ma wła­sne zda­nie. Może mieć nawet kilka tych zdań, ale jeśli chcesz być Aser­tywny na co dzień ważne jest to żeby je wyra­żać. Wręcz masz prawo wyra­zić swoje zda­nie, szcze­gól­nie jeśli jest inne niż innych.

Agnieszka Wró­bel zazna­cza, że wiele osób ma trud­no­ści z wyra­ża­niem, czyli wypo­wia­da­niem, wła­snego zda­nia. Jak sądzisz dlaczego?

Czy jeśli uwa­żał­byś, że Twoje zda­nie jest inne od zda­nia grupy, w któ­rej prze­by­wasz to łatwo by Ci było je wypo­wie­dzieć? Jeśli tak to gra­tu­luję, tę część aser­tyw­no­ści masz już zali­czoną. Jed­nak inni mogą nie mieć tak łatwo. Mogą się oba­wiać, że jeśli ich zda­nie jest inne to mogą nie być akcep­to­wani przez grupę.

Uczu­cie akcep­ta­cji, przy­na­leż­no­ści jest ważne dla ludzi, ponie­waż są isto­tami spo­łecz­nymi, czyli chcemy, żeby nas inni lubili i akcep­to­wali. Chcemy czuć, że nale­żymy do grupy.

W książce Aser­tyw­ność na co dzień dowiesz się, że uczuć i potrzeb waż­nych dla czło­wieka jest znacz­nie wię­cej i każda jest ważna dla pra­wi­dło­wego rozwoju.

Oczy­wi­ście jak to w psy­cho­lo­gii naj­waż­niej­szy jest okres dzie­ciń­stwa. Jeśli czło­wiek nie czuje się akcep­to­wany jako dziecko, ma póź­niej trud­no­ści w doro­słym życiu. Może mieć trud­no­ści z aser­tyw­nym wyra­ża­niem swo­jego zda­nia. Wła­śnie co znaczy:

„aser­tywne wyra­ża­nie swo­jego zdania”?

Bez zacho­wań agresywnych

Dokład­nie aser­tyw­nie zna­czy bez agre­sji. Dla nie­któ­rych to zna­czy grzecz­nie, ale nie zawsze jest to rów­no­ważne. Bo prze­cież chcesz zaznaczyć/wypowiedzieć swoje zda­nie i nawet jeśli wypo­wiesz je spo­koj­nie, powinno być jasne dla innych, że Ty masz swoje zdanie.

Cza­sami trzeba swoje zda­nie powtó­rzyć, żeby dotarło do tej dru­giej osoby. Ale co jeśli ta druga osoba się obrazi, albo zezło­ści? Trudno to już jej pro­blem. Dokład­nie tak pisze Agnieszka Wró­bel w książce Aser­tyw­ność na co dzień i to jest bar­dzo ważne.

Mmasz wpływ na swoje emo­cje. Możesz je kon­tro­lo­wać, możesz wypo­wia­dać się spo­koj­nie i jasno, a mimo to, druga osoba może Cię nie zro­zu­mieć lub zare­ago­wać agre­syw­nie. Pamię­taj Ty dalej powi­nie­neś być opa­no­wany. Mimo Two­ich naj­lep­szych chęci nie jesteś w sta­nie w 100% prze­wi­dzieć reak­cji dru­giej osoby.

Wypo­wia­daj się aser­tyw­nie i wiedz, że jeśli on reaguje agre­syw­nie to jest jego wybór nie Twój.

Obrona gra­nic i wła­snych praw

Póki nie prze­czy­ta­łem książki Aser­tyw­ność na co dzień nie mia­łem poję­cia, że aser­tyw­ność jest też zwią­zana z obroną moich gra­nic i praw.

A prze­cież Twoje gra­nice i prawa są bar­dzo istotne. Jeśli ktoś prze­kra­cza Twoje gra­nice, albo łamie Twoje prawa jak się czu­jesz? Źle prawda? Tak samo czują się inni jeśli Ty to robisz z ich gra­ni­cami i prawami.

Moim zda­niem naj­waż­niej­sza myśl jaką wycią­gną­łem z książki Aser­tyw­ność na co dzień jest zdanie:

„Ja jestem OK, Ty jesteś OK.”

Ozna­cza ono, że cenisz i sza­nu­jesz sie­bie oraz inne osoby. Wiąże się to z akcep­to­wa­niem sie­bie i innych. Akcep­to­wa­niem tego, że Ty możesz mieć inne zda­nie od Two­jego roz­mówcy, ale rów­nież Twój roz­mówca ma prawo nie zga­dzać się z Tobą. I dalej obaj jeste­ście OK.

Wierz­cho­łek góry lodowej

Te frag­menty defi­ni­cji to zale­d­wie sam wierz­cho­łek góry lodo­wej. Jesz­cze na samej powierzchni jest dużo wię­cej informacji.

Zasta­nów się czy jeśli zro­zu­miesz innych ludzi i ich zaak­cep­tu­jesz to czy oni tego nie odwza­jem­nią? Prze­cież zaspo­ko­iłeś jedną ich z naj­więk­szych potrzeb — potrzebę akceptacji.

Aser­tyw­ność na co dzień to książka, w któ­rej znaj­dziesz bar­dzo dużo infor­ma­cji o tym jak zaak­cep­to­wać sie­bie i innych, więc ją prze­czy­taj i zacznij sto­so­wać zasadę:

„Ja jestem OK, Ty jesteś OK.”

Dzięki temu Ty będziesz szczę­śliw­szy i jed­no­cze­śnie rów­nież ludzie wokół Cie­bie. Zobacz jak aser­tyw­nie wyra­żać swoje zda­nie i bro­nić swo­ich gra­nic.

Kłó­tliwy porad­nik part­ner­ski — Żerom­ska Ewa

Kłó­tliwy porad­nik part­ner­ski stresz­cze­nie cz II

To druga część stresz­cze­nia książki Kłó­tliwy porad­nik part­ner­ski Ewy Żerom­skiej. Z tej czę­ści dowiesz się:

Zobacz Kłó­tliwy porad­nik part­ner­ski — stresz­cze­nie cz II na YouTube.

Wię­cej stresz­czeń wideo znaj­dziesz na kanale youtube Magia ksią­żek.

Jak kre­atyw­nie wspie­rać roz­wój dziecka — Nata­lia i Krzysz­tof Minge

Jak kre­atyw­nie wspie­rać roz­wój dziecka — stresz­cze­nie wideo

Część II stresz­cze­nia wideo książki Jak kre­atyw­nie wspie­rać roz­wój dziecka — Nata­lii i Krzysz­tofa Minge.

Z dru­giej czę­ści stresz­cze­nia wideo dowiesz się:

Zobacz Jak kre­atyw­nie wspie­rać roz­wój dziecka — Nata­lia i Krzysz­tof Minge — stresz­cze­nie wideo na YouTube.

Wię­cej stresz­czeń wideo znaj­dziesz na kanale youtube Magia ksią­żek.